Capri, een kalkstenen eiland van 10,4 km² in de Golf van Napels, heeft twee geschiedenissen geleefd: een keizerlijk Romeins toevluchtsoord onder Augustus en daarna Tiberius, die hier zijn laatste elf levensjaren doorbracht in de Villa Jovis, en een heruitgevonden Europees vakantieoord vanaf het einde van de 19e eeuw, toen de Zweedse arts Axel Munthe de Villa San Michele in Anacapri bouwde en de schrijvers en kunstenaars uit het noorden het eiland tot een mediterrane mythe maakten. Het eiland is verdeeld in twee gemeenten, Capri (zuidoosten, met de Piazzetta en de haven Marina Grande) en Anacapri (noordwesten, rustiger, hoger, rond Piazza Caprile), en telt ongeveer 13.000 vaste inwoners, in het hoogseizoen vertienvoudigd. Voor reizigers met huisdier is Capri te doen, maar het vraagt precieze logistiek: geen luchthaven op het eiland, toegang alleen per veerboot vanuit Napels (Molo Beverello, 40-80 minuten afhankelijk van het boottype) of Sorrento (30 minuten), en de vier rederijen, Caremar, NLG, SNAV, Alilauro, accepteren allemaal het hele jaar door aangelijnde en gemuilkorfde honden op de buitendekken, met kleine honden in reismanden binnen. De Italiaanse nationale regel weert honden van betaalde lido-strandconcessies van 15 mei tot 30 september, wat het grootste deel van Capri's toegankelijke kustlijn dekt; de openbare rotsplateaus bij de vuurtoren van Punta Carena in Anacapri en de gratis rand van Marina Piccola blijven het hele jaar aangelijnd open. Cruciaal punt: Capri heeft geen 24/7 dierenziekenhuis op het eiland, het referentieziekenhuis is de Clinica San Francesco in Napels, bereikbaar met de laatste avondveerboot (rond 22:00 in de zomer) of een privésnelboottransfer. Anacapri is de rustigere uitvalsbasis met een hond, weg van de zomerdrukte van de Piazzetta in Capri Town.
