Lucca

Lucca: geschiedenis en karakter

Lucca, een Toscaanse stad van ongeveer 89.000 inwoners, werd in 180 v.Chr. gesticht als Romeinse kolonie (Luca) aan de Via Cassia. Het werd een machtig middeleeuws handelscentrum dankzij zijn 13e-eeuwse zijdemonopolie, en viel vooral op door zijn bijzondere politieke traject: een onafhankelijke republiek van 1119 tot 1799, nooit door het Toscane van de Medici opgeslokt, uniek onder de Toscaanse steden. Die onafhankelijkheid leverde het een uitzonderlijke kroon op: 4,2 km bastionmuren uit de renaissance (1545-1650), tot de best bewaarde van Italië, in de 19e eeuw omgevormd tot een met bomen omzoomde openbare promenade. Het ovaal van de Piazza dell'Anfiteatro omhelst de funderingen van het Romeinse amfitheater uit de 2e eeuw, de romaans-Pisaanse kathedraal van San Martino herbergt de Volto Santo, en de Guinigi-toren (14e e.) draagt steeneiken op zijn dak, het iconische beeld van de stad. Lucca is ook de geboorteplaats van Giacomo Puccini. Voor reizigers met een hond is het misschien wel de gemakkelijkste stad van Italië: een autovrij ommuurd centrum (ZTL), 4,2 km vlakke wallen als dagelijkse wandeling, een ontspannen trattoriacultuur en de hondenstranden van de Versilia op 30 min met de trein.