Bremen, een voormalige vrije Hanzestad, strekt zich uit over beide oevers van de rivier de Wezer, 60 km stroomopwaarts van de Noordzee. Rond 787 gesticht door Karel de Grote als missiebisdom, sloot het zich in 1358 aan bij de Hanze en groeide het uit tot een van Duitslands grootste 17e-eeuwse havens, een maritieme rol die de buur Bremerhaven (gesticht in 1827) vandaag voortzet. De Vrije Hanzestad Bremen vormt samen met Bremerhaven de kleinste Duitse deelstaat (ongeveer 570.000 inwoners in de stad zelf). Bremens liefde voor honden zit in zijn embleem: het door UNESCO erkende Stadtmusikanten-standbeeld naast het stadhuis toont een ezel, een hond, een kat en een haan uit het sprookje van de gebroeders Grimm. In het dagelijks leven combineert de stad Duitse striktheid (stadsbrede lijnplicht buiten de 13 omheinde hondenzones, kantonnale registratie, de Hundesteuer-belasting) met een ongewoon verdraagzame dagelijkse cultuur: de trams en bussen van BSAG verwelkomen honden, de Hanzeatische Stube-traditie laat ze het hele jaar binnen zitten, en het 200 hectare grote Bürgerpark naast het centrum is een van de meest genereuze stedelijke groengordels van Duitsland. Belangrijkste beperkingen: strikte Listenhunde-restricties voor verboden rassen, en de Wezer is een getijdenrivier, alleen voor zelfverzekerde zwemmers, nooit in de vaargeul.
